Leczenie zaburzeń rytmu serca

Kluczowe w leczeniu zaburzeń rytmu serca jest znalezienie przyczyn, które je powodują.

Do najczęstszych przyczyn zaburzeń rytmu serca można zaliczyć np.:

  • chorobę niedokrwienną serca,
  • miażdżycę,
  • zwyrodnienie mięśnia sercowego,
  • nadmiar kofeiny,
  • stresujący styl życia,
  • palenie papierosów.

Występuje wiele rodzajów zaburzeń pracy serca, do których zaliczyć można m.in. tachykardię zatokową, bradykardię, migotanie przedsionków. Pogłębiona diagnostyka pozwala zaplanować proces leczenia i pomaga dzięki temu zapobiec dalszemu rozwojowi choroby.

Najczęściej pacjenci z zaburzeniami pracy serca odczuwają kołatanie serca, duszności lub osłabienie. Czasami pojawiają się także uciski lub bóle w klatce piersiowej. Wymienione symptomy uwidaczniają się w szczególności w chwilach podniecenia nerwowego, zwiększonego wysiłku fizycznego czy też ogólnego przeciążenia organizmu. Zdarza się jednak, że zaburzenia serca mogą przebiegać także bezobjawowo.

Przed rozpoczęciem leczenia zaburzeń rytmu serca konieczne jest wykluczenie innych schorzeń, które mogą przyczyniać się do wystąpienia wymienionych objawów. Dotyczy to przede wszystkim chorób płuc.

Wszczepienie kardiowertera

W przypadku zaawansowanych zaburzeń rytmu serca często konieczne jest wszczepienie kardiowertera (implementacja defibrylatora serca). Urządzenie to stanowi alternatywę dla pacjentów, u których z różnych względów nie można zastosować klasycznych implantów ICD. Dzięki wszczepieniu kardiowertera można uchronić pacjenta przed nagłą śmiercią sercową. Defibrylator „obserwuje” bowiem pracę serca, a gdy zauważy niepokojące zmiany, dostarcza terapię w postaci uderzenia elektrycznego lub krótkotrwałej stymulacji komory serca.